Κωνσταντίνος Ψυλλίδης: "Δεν θα ήθελα ποτέ να περιορίσω την ελευθερία μου στα αστεία"

Βόρις Καραγιάννης

Γράφει:
Βόρις Καραγιάννης

Ο stand up comedian Κωνσταντίνος Ψυλλίδης, μίλησε στο Mentality10 και στον Βόρι Καραγιάννη. 


Δεν υπάρχει τίποτα εύκολο και απλό σε μία stand up κωμωδία. Δεν είναι μόνο ότι ο κωμικός πρέπει να "τσαλακωθεί" μπροστά στο κοινό του. Πρέπει και να το κερδίσει. Πρέπει να το κάνει να γελάσει, αλλά και να το προβληματίσει. Πρέπει να ξέρει να ελίσσεται, να προσαρμόζεται κάθε φορά στο κοινό που έχει μπροστά του. Πρέπει να βρίσκει τρόπο να ξεγλιστρά από ένα αποτυχημένο αστείο. Πρέπει να ισορροπεί συνεχώς ανάμεσα σε ένα επιθετικό αστείο και ένα προσβλητικό αστείο. Η stand up comedy είναι μία δύσκολη ιστορία.

Ο Κωνσταντίνος Ψυλλίδης είναι ένας τέτοιος τύπος! Που ισορροπεί κάθε φορά με το μικρόφωνο στο χέρι. Πότε βρίζει, πότε αμφισβητεί, πότε αυτοσαρκάζεται, πότε σοβαρεύει. Φυσικά και αστειεύεται. Για την ακρίβεια, την φορά που τον είδα, οι κοιλιακοί μου δούλεψαν καλύτερα από 1,5 ώρα στο γυμναστήριο! Πιάστηκε επίσης η μασέλα μου, ενώ πήγα 2-3 φορές στην τουαλέτα! Ο Κωνσταντίνος κάνει stand up κωμωδία με όπλο την αμφισβήτηση. Χρησιμοποιεί το γέλιο ως όχημα για να πει πολλά περισσότερα πράγματα. Συναντηθήκαμε στο Pub Fiction, εκεί όπου εμφανίζεται κάθε Τετάρτη και τα είπαμε!


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Βόρις Καραγιάννης
* Ευχαριστούμε το Pub Fiction για την παραχώρηση του χώρου.  

- Ποιος είσαι;

Είμαι ο Κωνσταντίνος, δουλεύω στον τομέα της τεχνολογίας και αποφάσισα στα 38 μου χρόνια να επαναπροσδιοριστώ ως άτομο και να ασχοληθώ με κάτι που μου άρεσε πάντα, το παρακολουθούσα πάντα και δοκίμασα για να δω αν μπορώ να το κάνω. Μου βγήκε. Και πλέον αν κάποιος με ρωτήσει τι κάνεις, το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο νου είναι να πω ότι «είμαι stand up comedian». Δεν το λέω, γιατί δεν ασχολούμαι επαγγελματικά με αυτό, όμως χαίρομαι που νιώθω ότι ανακάλυψα μία κατεύθυνση με την οποία είμαι πολύ ευχαριστημένος και μου αρέσει ως αυτοπροσδιορισμός.

- Λες δεν ασχολείσαι επαγγελματικά. Πώς θεωρείς ότι είναι η επαγγελματική ενασχόληση με την stand up κωμωδία;

Να ασχολείσαι αποκλειστικά με το αντικείμενο και είναι η κυριότερη πηγή εσόδων σου. Στην Κύπρο και στην Ελλάδα είναι -αυτή την ώρα- είναι σχεδόν αδύνατο να είσαι επαγγελματίας στον τομέα αυτό. Δύο άτομα ξέρω που το κάνουν αυτό ως επαγγελματίες. Δεν το αποκλείω όμως στο μέλλον. Δεν ξέρω για μένα.

- Θα το ήθελες;

Θα το ήθελα. Αν μπορούσα να δω ένα πλάνο μακροπρόθεσμο κάνοντας αυτό το πράγμα, νομίζω θα ήμουν πολύ ευχαριστημένος να ασχολούμαι αποκλειστικά με την stand up κωμωδία. Νιώθω ζωντανός όταν το κάνω. Είμαι 100% εκεί, όλες μου οι αισθήσεις δουλεύουν. Όταν είμαι στη σκηνή λέω ότι «εδώ πρέπει να είμαι».

- Τι είναι αυτό που σου αρέσει σε αυτή την ιστορία;

Μου αρέσει η πρόκληση του να κάνεις κάποιον να γελάσει και να του περάσεις κάποια μηνύματα. Κάτι που σίγουρα για να το πετύχεις χρειάζεται πολλή προετοιμασία και δουλειά. Δεν είναι απλώς να βγεις και να πεις ένα αστείο. Και είναι επίσης η πρόκληση να κάνεις τον άλλον να γελάσει, να κρατήσεις την προσοχή του και να τον διασκεδάσεις.

- Δηλαδή, εσένα το κίνητρό σου είναι ο άλλος να γελάσει ή να του πεις κάτι μέσω του γέλιου;

Υπάρχουν διάφορά είδη stand up κωμωδίας. Υπάρχει μία κατηγορία που το μόνο που θέλει να κάνει είναι το κοινό να γελάσει. Υπάρχει και μία άλλη που προφανώς θέλει να σε κάνει να γελάσεις, αλλά ταυτόχρονα θέλει να πες και κάτι άλλο. Θέλει να κάνεις το κοινό να αμφισβητήσει θέσεις και απόψεις που θεωρεί ως θέσφατα. Εγώ θέλω να κάνω αυτόν που με ακούει, να έρθει σε καλύτερη γνώση με τα πιστεύω του. Δηλαδή αν για παράδειγμα κοροϊδέψω την θρησκεία και εσύ είσαι άνθρωπος θρήσκος, δεν θα έπρεπε εγώ να μπορώ να κλονίσω την πίστη στου. Δεν θα έπρεπε ένας ηλίθιος με μικρόφωνο να μπορεί να κλονίσει την πίστη σου σε ένα υπέρτατο ον, αν εσύ είσαι όντως θρήσκος. Κανονικά θα γελάσεις. Αν όμως μέσα σου έχεις αμφιβολία, τότε σε αναγκάζω να έρθεις σε επαφή με αυτή την αμφισβήτηση.

- Η πρώτη σου δουλειά, αυτή που το τελευταίο διάστημα παρουσιάζεις, είναι μία δουλειά αμφισβήτησης…

Είναι εξαιρετικά ικανοποιητικό για μένα όταν κάνω stand up comedy, πέραν των αστείων, να κτυπήσω νεύρα που δεν θα έπρεπε να κτυπήσω! Είναι πολύ όμορφο για μένα να βλέπω τις αντιδράσεις του κόσμου, κυρίως όσων δεν είναι συνηθισμένων με αυτό το πράγμα.

- Ποια πρότυπα έχεις στον χώρο της stand up κωμωδίας;

Είμαι ερασιτέχνης stand up comedian, αλλά έχω περάσει ώρες ατελείωτες να παρακολουθώ και να διαβάζω για stand up comedy. Το πρώτο stand up που είδα ήταν το «Revelations» του Bill Hicks. Με σημάδεψε για πάντα. Ήταν η κύρια πηγή επηρεασμού μου ήταν αυτή.

- Ξεκίνησες αυτή την ιστορία μόνο σου ουσιαστικά. Από στόμα σε στόμα, με φίλους να έρθουν να σε δουν…

Ξεκίνησε ως εξής. Πέρσι ένας φίλος μου ζήτησε αν ήθελα να κάνω ένα μικρό σετ σε μία εκδήλωση στη Λάρνακα, δεν είχαν και μεγάλη συμμετοχή. Εγώ του απάντησα ότι δεν το είχα κάνει ποτέ, ότι δεν ξέρω πώς να κάνω stand up κωμωδία. Τελικά πήγα. Πήγα, το έκανα, πήγε πολύ καλά. Ανάμεσα στο κοινό υπήρχε κάποιος που το εισηγήθηκε στον ιδιοκτήτη του Pub Fiction στη Λευκωσία. Πήγα και έκανα ένα δοκιμαστικό/ Πήγε και αυτό καλά και εδώ και ένα χρόνο κάνω stand up comedy!

- Πώς ήταν η πρώτη σου φορά; (γέλια)

(γέλια) Κάτι που είχα μάθει και που όλοι οι κωμικοί συμφωνούν, είναι πως πριν να κάνεις το σόου σου, κάνε ένα preshow, με κόσμο δικό σου, για να δεις τα λάθη σου και τι μπορείς να διορθώσεις. Η πρώτη φορά, λοιπόν, ήταν ένα secret show στο BrewFellas. Και ήταν ΑΠΟΤΥΧΙΑ! Δεν μπορώ καν να σου περιγράψω. Επί 40 λεπτά δεν γέλασε ούτε ένας! Σκέφτηκα πολύ να μην το ξαναδοκιμάσω. Τρεις ημέρες μετά έπρεπε να πάω να παρουσιάσω κάτι στη Λάρνακα και σκεφτόμουν να μην το κάνω. Αλλά όλοι οι δικοί μου άνθρωποι μου είπαν να συνεχίσω, μου είπαν την άποψή τους, τι έπρεπε να αλλάξω κτλ.

- Αυτήν την αγωνία και το άγχος και την προσμονή πριν από ένα σόου θέλω να μου περιγράψεις… Η stand up κωμωδία είναι δύσκολο πράγμα.

Πρώτα απ’ όλα, ξέρεις ότι είναι η ώρα για να βγω όταν με βλέπεις να περπατώ πάνω κάτω στο μπαρ! Παρά το γεγονός ότι έχει ένα χρόνο που το κάνω, κάθε φορά έχω άγχος και αγωνία. Το να θυσιάσεις εσύ το βράδυ σου και να έρθεις να με δεις, το θεωρώ μεγάλη ευθύνη να τα καταφέρω. Αν παίζεις μουσική, το κοινό θα χειροκροτήσει, θα τραγουδήσει πιθανότατα το ρεφρέν, αν κάτι δεν πάει καλά θα πας στο επόμενο τραγούδι. Αν κάνεις θέατρο, δεν θα μάθεις αν είναι καλό ή όχι παρά μόνο στο τέλος ή και στις κριτικές που θα γραφτούν. Στην stand up κωμωδία ξέρεις αμέσως ότι κάτι δεν πάει καλά. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να πεις ένα αστείο και να μην πιάσει! Μένεις μαλάκας αν δεν κάτσει!

- Εκείνο πάντως που κατάλαβα παρακολουθώντας σε, είναι πως είσαι ανοικτό βιβλίο για το κοινό. Είσαι ειλικρινής και στην αποτυχία ενός αστείου. Αυτοσαρκάζεσαι, δεν κρύβεσαι.

Ναι, έχει να κάνει με τα διαφορετικά είδη κωμωδίας. Ο πιο καλά αμειβόμενος κωμικός αυτή τη στιγμή είναι ο Γκάμπριελ Ιγκλέσιας. Ο οποίος ουσιαστικά μειώνει τον εαυτό του σε όλο το σόου.

- Τι λεφτά παίζουν σε αυτή την δουλειά;

Εκατομμύρια για το 1% που φτάνει στην κορυφή!

- Έχεις στο όνειρό σου να είσαι κάποια μέρα στο Netflix;

(γέλια) Φαντάστηκες; Αν δω δικό μου Netflix Special, θα είναι η στιγμή που θα πω «εντάξει παιδιά, τελειώσαμε, αυτό ήταν, δεν έχει πιο πάνω»! Αυτό είναι το όνειρό μου! Αλλά είμαι πιο προσγειωμένος (γέλια).

- Τι δεν θα ήθελες να κάνεις σχετικά με την stand up κωμωδία; Σε ποια θέση δεν θα ήθελες να βρεθείς;

Το γεγονός ότι είμαι ερασιτέχνης μου δίνει το δικαίωμα να είμαι αυτός που είμαι. Στην ουσία, εγώ είμαι αυτός, αν θέλεις να έρθεις έλα, αν δεν θέλεις… δεν υπάρχει πρόβλημα. Αν εξαρτάσαι όμως από αυτό το πράγμα 100% αναγκαστικά συμβιβάζεσαι. Δεν θα ήθελα να φτάσω στο σημείο να συμβιβαστώ τόσο πολύ που να νιώθω ότι πλέον δεν κάνω αυτό που ήθελα.

- Φαντάζομαι όταν λες να συμβιβαστείς, εννοείς να μην μπορείς να περάσεις τα μηνύματα που θέλεις και με τον τρόπο που θέλεις…

Δηλαδή να έρθει κάποιος και να μου ζητήσει να κόψω -για παράδειγμα- τα αστεία για ακροδεξιούς γιατί χάνουμε κοινό ή να μην κάνω αστεία για την θρησκεία γιατί κάποιοι ενοχλούνται. Δεν θα ήθελα να φτάσω σε σημείο να περιορίσω την ελευθερία μου στα αστεία που επιλέγω και στη θεματολογία που επιλέγω.

- Έχει όρια η σάτιρα;

Όχι!

- Θέματα που δεν πρέπει να πιάσεις, υπάρχουν; Θα έκανες ένα αστείο για ένα παραπληγικό ή για έναν με σύνδρομο down;

Ναι! Πολύ απλά γιατί αν δεν κάνω αστείο με αυτούς τους ανθρώπους, τους βγάζουμε εκτός του κοινωνικού συνόλου. Δηλαδή. Εσένα θα σε κοροϊδέψω, την δίπλα θα την κοροϊδέψω. Γιατί κάποιον που είναι στο τροχοκάθισμα να μην τον κοροϊδέψω; Προφανώς υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο κακοπροαίρετο αστείο και σε ένα αστείο. Έχω και μία καλή ιστορία να σου πω σχετικά με ένα αστείο με ένα παιδί σε τροχοκάθισμα. Κάναμε μία παράσταση στη Λάρνακα και σε κάποια στιγμή ήρθε ένα παιδί για να λάβει μέρος που ήταν σε τροχοκάθισμα. Τον ρώτησε ο άνθρωπος στην είσοδο αν είναι περφόρμερ ή αν ήρθε για να παρακολουθήσει. Και το παιδί του απάντησε: «Ήρθα για stand up αλλά πειράζει να το κάνω καθιστός;»!

Εκτίμησα το χιούμορ του και είμαι υπέρ του ότι υπάρχει για όλους αστείο, φτάνει να μην είσαι κακοπροαίρετος.

- Πώς προετοιμάζεις ένα σόου; Καθρέφτης φαντάζομαι και ατέλειωτες σημείωσεις;

Ναι! Καθρέφτης και μία κουτάλα της σούπας για μικρόφωνο! Ναι και σημειώσεις παντού!

- Πώς και πού θα ήθελες να είσαι σε 10 χρόνια από τώρα, πάντα σε σχέση με την stand up κωμωδία;

Θα ήθελα να φτάσω στο σημείο να κάνω μία φορά την εβδομάδα ή και περισσότερες και να μπορώ να συνεχίζω να το κάνω και εάν φτάσω στο σημείο να μην μπορώ να σκεφτώ κάτι καινούργιο, να το σταματήσω. Κατ’ ακρίβεια το όνειρό μου, δεν είναι αυτό με το Netflix που είπαμε πιο πάνω (γέλια). Είναι να ανοίξω ένα δικό μου μπαρ που θα είναι όπως το Comedy Cellar στις ΗΠΑ που θα φιλοξενεί stand up comedians!