Μαρία Φιακά: "Το θέατρο είναι η θεραπεία μου!"

Βόρις Καραγιάννης

Γράφει:
Βόρις Καραγιάννης

Η ηθοποιός Μαρία Φιακά μίλησε στον Βόρι Καραγιάννη και στο Mentality10 και απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις χωρίς περιστροφές!


Η Μαρία Φιακά είναι ένα πρόσωπο γνωστό, αναγνωρίσιμο, ένας από αυτούς τους ανθρώπους όπου η τελεόραση σου δίνει την ψευδαίσθηση ότι τους ξέρεις πολύ καλά. Η τηλεόραση δεν είναι θέατρο. Είναι ένα μέσο ψυχρό και ως τέτοιο αδικεί ανθρώπους με ευαισθησία, ανθρώπους πολύπλευρους που μέσα στη μάχη της ζωής, αναγκάζονται να προσαρμοστούν, να ελιχθούν και να συμβιβαστούν. Αλλά πάντα παραμένει ένα κομμάτι τους ασυμβίβαστο, που αντιδρά, που φωνάζει και που αναζητεί την ευτυχία της δημιουργίας, την ευτυχία της ψυχικής ηρεμίας αλλά και της υστεροφημίας. Η Μαρία Φιακά υπηρετεί εδώ και χρόνια το θέατρο και την τηλεόραση, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι στο δεύτερο, με εξαιρέσεις φυσικά, τα πράγματα συνήθως δεν είναι αυτά που θέλει και ψάχνει. Εξαιρέσεις όπως ο ρόλος της "Στυλλούς" στα "Χάλκινα χρόνια" του ΡΙΚ όπου ενθουσιάστηκε, ενθουσίασε και εξέπληξε τους τηλεθεατές με κάτι διαφορετικό από αυτό που την έχουμε συνηθήσει. Μιλήσαμε για πολλά και διάφορα και οφείλω να ομολογήσω ότι η Μαρία ήταν απόλυτα ευθύς, ειλικρινής και αληθινή!

- Νιώθω ότι είσαι ένας άνθρωπος που ενώ σε βλέπουμε πολύ συχνά, σε ξέρουμε πολύ λίγο. Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου σε κάποιον που δεν σε ξέρει; Νιώθεις ότι η δημόσια εικόνα σου απέχει από την πραγματική;

Σίγουρα δεν είναι κάτι που το έχω σχεδιάσει. Πιθανότατα έχει να κάνει με τους ρόλους που έχω υποδυθεί, να έχει δημιουργηθεί δηλαδή μία διαφορετική εικόνα για μένα, σε σχέση με αυτό που πραγματικά είμαι. Εντάξει, για ανθρώπους που δεν τους ξέρω, που δεν με ξέρουν, δεν με απασχολεί ιδιαίτερα ποια εντύπωση έχουν. Επειδή είμαι πολύ ευαίσθητη, αρχικά δεν θέλω να δείχνω στον άλλον τι είμαι, πόσο ευάλωτη είμαι για να μην κάνω κακό στον εαυτό μου. Ναι, πιστεύω και εγώ ότι η εικόνα μου είναι πολύ διαφορετική και ότι αυτό που βγαίνει προς τα έξω απέχει από αυτό που είμαι. Όμως οι φίλοι και η οικογένεια μου ξέρουν ποια είμαι. Αυτοί με ενδιαφέρουν. Τώρα στο κομμάτι των ρόλων, πιστεύω πως και εκεί δεν είχα την ευκαιρία να δώσω μέσα από αυτούς και άλλες πλευρές μου. 

- Τον ρόλο σου στα «Χάλκινα χρόνια» πώς τον βλέπεις; Είναι σίγουρα κάτι διαφορετικό και νομίζω είναι μία έκπληξη και για σένα και για το κοινό… 

Ναι ήταν και για μένα έκπληξη η "Στυλλού"! Οταν πήρα τα σενάρια και τα διάβασα είχα ενθουσιαστεί πραγματικά! Γιατί ήταν πολύ διαφορετικός ρόλος σε σχέση με όσα είχα κάνει. Και είναι ένας ρόλος που δίνει την ελευθερία να κάνεις πράγματα και αυτό μου έδωσε μεγάλη αυτοπεποίθηση. 

- Συνεχίζεται η σειρά και του χρόνου έτσι; 

Ναι, ξεκινάμε ξανά γυρίσματα! Είναι ένας από τους ρόλους που αγαπώ!

- Νιώθεις ότι αυτός ο ρόλος είναι μία αφορμή για τους σκηνοθέτες να σε δουν λίγο διαφορετικά ως προς την διανομή ρόλων στο μέλλον; 

Ισως στον κινηματογράφο να μου δοθεί μία τέτοια ευκαιρία, γιατί πιστεύω ότι στο τηλεοπτικό τοπίο τα πράγματα είναι λίγο πολύ δεδομένα. 

- Στο θέατρο, κάτι στη νέα σεζόν;

Θα είμαι στο «Μπαμπά… μην ξανάπεθάνεις Παρασκευή» στο Σατιρικό Θέατρο που ξεκίνησε την σεζόν που μας πέρασε, αλλά θα συνεχιστεί τον Οκτώβρη. 

- Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο θέατρο και στην τηλεόραση;

Σίγουρα όταν αποφάσισα να γίνω ηθοποιός, το μυαλό μου δεν πήγαινε στην τηλεόραση, αλλά στο θέατρο. Το ότι παίζεις μπροστά σε κόσμο, ότι δεν μπορείς να ξεφύγεις, κάθε μόριο του σώματός σου πρέπει να είναι εκεί. Δεν μπορείς να σκεφτείς κάτι άλλο. Είσαι σε άλλη διάσταση! Είναι γι’ αυτό το λόγο που όταν δεν κάνω θέατρο, δεν νιώθω καλά. Είναι η θεραπεία μου το θέατρο! Στην τηλεόραση είναι πιο ψυχρά τα πράγματα. 

- Είσαι όμως πιο πολύ τηλεοπτική, τουλάχιστον για το ευρύ κοινό…

Για τον περισσότερο κόσμο ναι. Τα πρώτα μου χρόνια ήταν θεατρικά. Σίγουρα η τηλεόραση είναι αυτή που με έκανε γνωστή στον κόσμο, αναγνωρίσιμη κτλ. Ομως στην αρχή με ενοχλούσε να με ξέρουν από τους διάφορους τηλεοπτικούς ρόλους που δεν ήταν και ιδιαίτερου επιπέδου και όχι από τους θεατρικούς. Σιγά σιγά συνηθίζεις (γέλια). 

- Γιατί κάνει τηλεόραση ένας ηθοποιός όταν νιώθει ότι δεν ανταποκρίνεται στο επίπεδο που θέλει να υπηρετήσει;

Για να μην πάει να δουλέψει σε ένα γραφεί ή σε κάτι που δεν έχει σχέση με την υποκριτική. Εγώ ξεκίνησα να κάνω τηλεόραση για τα χρήματα, για την επιβίωση, για τα προς το ζην. Φυσικά αυτό το οικονομικό κομμάτι πλέον δεν ισχύει. Τώρα είμαστε σαν τα χάμστερ στον τροχό! Είτε δουλέψεις, είτε δεν δουλέψεις το ίδιο και το αυτό…

- Δηλαδή;

Σίγουρα τα λεφτά είναι πολύ πιο λίγα. Δουλεύουμε τον μισό χρόνο συνήθως και πληρώνεσαι όταν θα αποφασίσει ο καναλάρχης ή ο παραγωγός. 

- Τι θυσίες χρειάζονται για να είναι κάποιος ηθοποιός;

Την ψυχική του ηρεμία! Θυσιάζεις πολλές προσωπικές σου στιγμές. Σίγουρα δεν ζεις κάνοντας ένα πράγμα. Θα πρέπει αναγκαστικά να είσαι σε δύο ή τρεις δουλειές εκτός αν έχεις κάποιον να σε συντηρεί. 

- Και το κέρδος;

Για το θέατρο είναι αυτό που σου απάντησα νωρίτερα. Η ισορροπία που σου δίνει, η ψυχοθεραπεία. Γενικότερα, δεν ξέρω! Η τηλεόραση, εκτός από μερικές καλές στιγμές δεν νομίζω ότι θα είμαι πάντα ευχαριστημένη όπως ήμουν πέρσι. 

- Ψάχνοντας πληροφορίες για να προετοιμαστώ για τη συνέντευξή μας, έψαξα την Μαρία Φιακά στο Google. Σε ενοχλεί ότι κάποιος ψάχνοντάς σε θα πέσει σε τίτλους τύπου «Η Μαρία φιακά με μαγιό» ή «Η Μαρία Φιακά γυμνή στο σανίδι» κτλ;

Δεν με ενοχλεί πλέον γιατί σου εξήγησα ότι με ενδιαφέρουν όσοι με ξέρουν. Ομως σίγουρα από την άλλη λες έχω κάνει τόσα πράγματα, έχω παίξει σε τόσες παραστάσεις και μόλις ανεβάσεις μία φωτογραφία στο Instagram γίνεται αυτό θέμα. Δυστυχώς η κοινωνία αυτό κυνηγά. Και σίγουρα ερχόμαστε και στο πρώτο σου ερώτημα στην διαφορά ανάμεσα στο τι είμαι και στο τι νομίζουν ότι είμαι. Τουλάχιστον είναι καλή η φωτογραφία του Instagram που κυκλοφόρησε… (γέλια)

- Ε… προφανώς γι’ αυτό κυκλοφορεί (γέλια)… Προχωράμε λοιπόν στις περίφημες 10 ερωτήσεις του Mentality10 που υποβάλλονται σε όλους τους φιλοξενούμενούς του! Είσαι έτοιμη;

Ναι βέβαια!

1. Αν βρίσκατε στο δρόμο σας ένα τζίνι, ποιες τρεις χάρες θα του ζητούσατε;

Σίγουρα η πρώτη θα ήταν να εξαφάνιζα από αυτόν τον πλανήτη τα μην «ανθρώπινα» όντα. Την βρωμιά του πλανήτη, αυτούς τους ανθρώπους που μολύνουν τον πλανήτη! Η δεύτερη θα ήταν να λειτουργούν τα πράγματα χωρίς λεφτά, χωρίς το χρήμα. Να προσφέρω εγώ κάτι και να μου προσφέρουν και εμένα. Να μην υπάρχει το χρήμα στη μέση που δημιουργεί όλα τα προβλήματα. Νομίζω ότι αν κάνω αυτά τα δύο, δεν χρειάζεται η τρίτη! 

2. Ποια ήταν η τελευταία φορά που κλάψατε;

Χτες! 

3. Ποιο πρόσωπο της ιστορίας θα θέλατε να γνωρίσετε;

Τον Ηράκλειτο!

4. Αν είχατε μία μηχανή του χρόνου πού θα ταξιδεύατε;

Θα ήθελα να βρεθώ στην εποχή όπου μεσουρανούσε η αρχαία τραγωδία, τότε που δεν ήταν αρχαία! Να παίξω σε μία τραγωδία, στην Επίδαυρο τότε!

5. Ποια ταινία σας σημάδεψε;

Carlito’s way με τον Αλ Πατσίνο. 

6. Ποιο το αγαπημένο σας τραγούδι;

«Αύγουστος» του Παπάζογλου.

7. Ποια ήταν η πιο σημαντική στιγμή στη ζωή σας;

Η γέννηση της κόρης μου. 

8. Ποιος ο μεγαλύτερός σας φόβος;

Είναι δύο πράγματα. Να γεράσω και να είμαι ανίκανη να βοηθήσω τον εαυτό μου και να χάσω δικούς μου ανθρώπους. 

9. Ποιος άνθρωπος (προσωπικότητα) θα θέλατε να είστε;

Το έχω σκεφτεί αρκετές φορές αυτό. Αλλά πάντα φοβάμαι αυτό που δεν φαίνεται στους ανθρώπους. 

10. Τι σημαίνει για σας ευτυχία;

Η ηρεμία της ψυχής. Και για να έχεις ηρεμία, δεν πρέπει να έχεις άγχος και στρες. Είναι στόχος η ευτυχία.