Ο αρχαιολογικός θησαυρός που έκλεψαν οι Γάλλοι από την Κύπρο!

Θάνος Κοφινάς

Γράφει:
Θάνος Κοφινάς

Η ιστορία της κλοπής ενός από τους μεγαλύτερους αρχαιολογικούς θησαυρούς που έχουν βρεθεί στο "νησί της Αφροδίτης" και σήμερα βρίσκεται στο Λούβρο.


Ένας από τους μεγαλύτερους αρχαιολογικούς θησαυρούς που έχουν βρεθεί ποτέ στην Κύπρο, βρίσκεται στο μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. Πρόκειται για ένα πιθάρι από ασβεστόλιθο, το οποίο κρίνεται από τους αρχαιολόγους ως μοναδικό στον κόσμο, λόγω του μεγέθους του αλλά και του τρόπου κατασκευής του.

Το κολοσσιαίο πιθάρι της Αμαθούντας

Κατασκευάστηκε τον 6ο αιώνα π.Χ., και ήταν ένα εκ των δύο του είδους που κοσμούσαν την είσοδο του ναού της Αφροδίτης στην Ακρόπολη της αρχαίας Αμαθούντας. Το ύψος του είναι 1 μέτρο και 87 εκατοστά, η περιφέρειά του 3 μέτρα και 19 εκατοστά και ζυγίζει 1,4 τόνους. Έχει τέσσερα χερούλια διακοσμημένα με κεφάλι ταύρου και για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε μια και μόνο μεγάλη πέτρα.

1avase1

Η κλοπή από τους Γάλλους

Σήμερα ο θησαυρός αυτός, εκτίθεται στο μουσείο του Λούβρου στην αίθουσα 21. Το ότι βρίσκεται εκεί, οφείλεται στον Γάλλο αρχιτέκτονα Edmond Duthoit, ο οποίος ήταν και ο άνθρωπος που το ανακάλυψε και κίνησε τις διαδικασίες για να μεταφερθεί στη Γαλλία.

1avase2 1

Τον Μάρτιο του 1862, ο Duthoit είχε επισκεφθεί τον αρχαιολογικό χώρο της Αμαθούντας μαζί με τη συνοδεία του. Μετά την επίσκεψή του έγραψε στο ημερολόγιό του:

«Η τελευταία μας μέρα ήταν αφιερωμένη στην Αμαθούντα, το μόνο ιερό της Αφροδίτης που δεν είχαμε επισκεφθεί. Εκεί βρήκαμε δύο τεράστιους πέτρινους πίθους διαμέτρου 3.40 μέτρων. Δεν μπορούσα να υπολογίσω το ύψος γιατί ήταν θαμμένοι στο έδαφος και μόνο ένα μέτρο εξείχε, που ήταν καλυμμένο με παραστάσεις. Αν καταφέρω να τους βγάλω από εκεί και να τους μεταφέρω στη θάλασσα, θα είναι το μεγαλύτερό μου επίτευγμα. Θα αρχίσω να μελετώ τους τρόπους και τους μηχανισμούς που χρειάζονται για να πετύχει κάτι τέτοιο και να μεταφερθούν. Αυτό θα δημιουργήσει μεγάλη εντύπωση στο Λούβρο παρόλο που οι υπεύθυνοι εκεί δεν έχουν ποτέ ασχοληθεί με ανασκαφές, μάλλον τις απεχθάνονται και δημιουργούν δυσκολίες, αλλά θα έχουμε μαζέψει αρκετά για να γεμίσουμε μια μεγάλη αίθουσα». (Απόσπασμα από το βιβλίο της Ρίτας Κ. Σεβέρη, Η Λεμεσός των Οραματιστών, Έκδοση Ελληνικής Τράπεζας, 2006).

Τρία χρόνια μετά, το φθινόπωρο του 1865, εξασφάλισε άδεια από τις Οθωμανικές αρχές της Κύπρου, καθώς και μια φρεγάτα του Γαλλικού πολεμικού ναυτικού για τη μεταφορά του πιθαριού. Για να καταφέρει να το μετακινήσει από τον αρχαιολογικό χώρο μέχρι τη φρεγάτα, χρειάστηκε 16 μέρες.