Ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα του αγγλικού ποδοσφαίρου;

Βόρις Καραγιάννης

Γράφει:
Βόρις Καραγιάννης

Άλλη μία αποτυχία για το αγγλικό ποδόσφαιρο. Γιατί;


Τι είναι αυτό που κάνει το αγγλικό ποδόσφαιρο να αποτυγχάνει πάντα στις μεγάλες διοργανώσεις; Κάποιοι το λένε γκίνια, ατυχία, κακή ημέρα, λάθος προπονητής, μοιραίοι παίκτες.

Εδώ και δεκαετίες το αγγλικό ποδόσφαιρο ψάχνει μία δεύτερη επιτυχία μετά τη μοναδική το 1966, όταν κατέκτησε το Μουντιάλ, αλλά -όχι απλώς δεν τα καταφέρνει- αλλά ούτε καν πλησιάζει. Και έτσι έχουμε φτάσει στο 2016 όπου η Εθνική Ελλάδος έχει 1 Euro και η Αγγλία κανένα! Η Δανία έχει 1 Euro και η Αγγλία κανένα!

euro1

Ένα στατιστικό τις προάλλες μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Η Αγγλία δεν κέρδισε ποτέ σε πρεμιέρα του Euro! Η πρεμιέρα είναι πάντα απαιτητικός αγώνας λόγω πίεσης και άγχους είναι όμως πολύ συχνά και ένας σχετικά εύκολος αγώνας. Ακόμα και φέτος, οι Άγγλοι δεν κέρδισαν μία από τις χειρότερες ομάδες του φετινού Euro, τη Ρωσία. Μπορεί κάτι τέτοιο να είναι τυχαίο;

Πάμε πίσω στο 1953. Η Αγγλία, η χώρα που γέννησε και διέδωσε το ποδόσφαιρο, αντιμετωπίζει στην έδρα της, την Ουγγαρία. Οι Άγγλοι χρόνια μακριά από διεθνείς αγώνες, θεωρούν τους εαυτούς τους ως την καλύτερη ομάδα του πλανήτη. «Ποια Ουγγαρία μωρέ;» θα έλεγε ο Άγγλος Αλέφαντος της εποχής!
Τελικό σκορ 3-6! Δεύτερο παιχνίδι στην Ουγγαρία το 1954… 7-1! Συνολικό σκορ 13-4! Ο πρώτος αγώνας στην Αγγλία, χαρακτηρίστηκε ως «ο αγώνας του αιώνα». Γιατί; Γιατί οι Άγγλοι κατάλαβαν ότι άλλα νόμιζαν για τον εαυτό τους και άλλα ίσχυαν στην πράξη.

4298301567 2509e60a7b b

Αυτό το σύνδρομο το κουβαλούν μέχρι σήμερα οι Άγγλοι. Πιστεύουν ότι είναι καλύτεροι απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Γιατί όμως έχουν μία τόσο λανθάνουσα εικόνα της πραγματικότητας;

Ας ξεκινήσω λέγοντας ότι δεν την έχουν μόνοι οι Άγγλοι αυτήν την λανθασμένη εντύπωση. Την έχουν επίσης οι φίλοι του αγγλικού ποδοσφαίρου, που με την ίδια εκτός τόπου και χρόνου προσέγγιση, πιστεύουν ότι το αγγλικό πρωτάθλημα είναι το καλύτερο στον κόσμο.

Το αγγλικό ποδόσφαιρο πρέπει να το σέβεται κάθε άνθρωπος που αγαπά το ποδόσφαιρο. Γιατί οι Άγγλοι είναι οι πρώτοι που έπαιξαν ποδόσφαιρο, γιατί είναι αγγλική η πρώτη ομάδα στον κόσμο (Sheffield FC 1857), γιατί αυτοί έβαλαν τους πρώτους κανόνες και αυτοί το μετέφεραν σε όλο τον κόσμο. Γι’ αυτό η Μπιλμπάο φέρει αυτό το πολύ αγγλικό Athletic (και όχι Atletico όπως είναι της Μαδρίτης) από τους Άγγλους ναύτες που έπαιζαν μπάλα στο λιμάνι της πόλης. Έτσι και η αργεντίνικη River Plate κ.ο.κ.

Ο σεβασμός αυτός, έχει δημιουργήσει αμέτρητους φίλους του αγγλικού ποδόσφαιρου ανά τον κόσμο. Θα βρεις φανατικούς οπαδούς της Λίβερπουλ, της Γιουνάιτεντ, της Εβερτον, της Σίτι, της Τσέλσι ακόμα και μικρότερων ομάδων όπως η Γουέστ Χαμ ή ακόμα και η QPR. Ο κόσμος παρακολουθεί το αγγλικό πρωτάθλημα.

Από αυτό λοιπόν ξεκινάει ένα πρόβλημα. Ό,τι παρακολουθούμε και το γνωρίζουμε καλά, συνήθως του δίνουμε μεγαλύτερη αξία. Όλοι μιλάνε για το μεγάλο ταλέντο του Στέρλινγκ και του Στάριτζ.

Και εγώ διερωτόμαι. Τα μεγαλύτερα ταλέντα του σημερινού αγγλικού ποδόσφαιρο, ο Στέρλινγκ και ο Στάριτζ, σε ποια μεγάλη ομάδα της Ευρώπης θα μπορούσαν να παίξουν;

Μπορεί ο Στέρλινγκ να παίξει στη Ρεάλ, στη Μπαρτσελόνα, στην Ατλέτικο, στη Μπάγερν και στην Παρί; Αυτές είναι οι καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή. Η απάντηση είναι πως -όχι μόνο ο Στέρλινγκ και ο Στάριτζ- αλλά ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ παίκτης της Εθνικής Αγγλίας δεν μπορεί να παίξει στις 5 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Πραγματικά κανείς.

151214213618 jamie vardy chelsea exlarge 169

Αν και ο Βάρντι έκανε φοβερή χρονιά στο αγγλικό πρωτάθλημα, καμία μεγάλη ομάδα από το εξωτερικό δεν ενδιαφέρθηκε να τον αποκτήσει...


Άγγλοι στο εξωτερικό;

Πόσοι Άγγλοι παίκτες αγωνίζονται στο εξωτερικό; Είναι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού και μάλλον ούτε το ένα χέρι δεν χρειάζεται! Αυτό λέει πολλά.
Πόσοι προπονητές Άγγλοι βρίσκονται στο εξωτερικό; Η απάντηση είναι η ίδια. Ελάχιστοι.

Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι το αγγλικό ποδόσφαιρο δεν παράγει παίκτες, γιατί δεν έχει προπονητές. Γιατί ακαδημίες υπάρχουν, λεφτά υπάρχουν, υποδομές υπάρχουν… αλλά αποτέλεσμα δεν υπάρχει. Και αυτοί που θα αλλάξουν το αποτέλεσμα είναι μόνο οι προπονητές.

Δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα ο Χότσον. Το πρόβλημα είναι «αν όχι ο Χότσον, τότε ποιος Άγγλος»; Η απάντηση και εδώ είναι απλή. Δεν υπάρχει κανείς αξιόλογος προπονητής από την Αγγλία να αντικαταστήσει τον Χότσον. Και δεν ήταν φυσικά τυχαίο που νωρίτερα οι Άγγλοι είχαν ξένους προπονητές στον πάγκο τους. Kαι δεν είναι τυχαίο που όλες οι μεγάλες ομάδες της Πρέμιερ έχουν ξένους προπονητές!

Klopp Guardiola Mourinho Wenger Conte

Το τελευταίο ερώτημα, είναι φυσικά ακόμα ένα βήμα πιο πέρα στον προβληματισμό που έχουμε ήδη κάνει. Γιατί δεν υπάρχουν καλοί Άγγλοι προπονητές;

Η Αγγλία, ως η χώρα που δημιούργησε το ποδόσφαιρο, είναι η μόνη που έχει βάλει συγκεκριμένες αρχές στο παιχνίδι. Στην Αγγλία υπήρχε από τον προηγούμενο αιώνα, «σωστό ποδόσφαιρο» και «λάθος ποδόσφαιρο». Αν δείτε σε σημερινό αγώνα παίκτη να γυρίζει τη μπάλα στον τερματοφύλακα, πιθανότατα θα ακούσετε γιουχάισμα. Αυτό είναι «λάθος ποδόσφαιρο» για τους Άγγλους. Το «σωστό ποδόσφαιρο» παίζεται πάντα προς τα εμπρος και σε γενικές γραμμές σε σχηματισμό 4-4-2. Όταν ο Φαν Χάαλ έπαιξε με 3-5-2 στη Γιουνάιτεντ, οι οπαδοί δεν του ζήτησαν απλώς να παίξει επιθετικό ποδόσφαιρο. Του φώναζαν ρυθμικά από την κερκίδα «4-4-2».

Η νοοτροπία του «σωστού» και του «λάθους» δεν επιτρέπει νέες ιδέες. Επαναστατικές μεθόδους, διαφοροποιήσεις με ρίσκο. Οι Άγγλοι είναι ούτως ή άλλως παραδοσιακοί τύποι και στο ποδόσφαιροι αυτό είναι καταστροφή. Οι προπονητές, μέρος και οι ίδιοι αυτής της παραδοσιακής ποδοσφαιρικής κοινωνίας, δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν την κατάσταση. Όταν το αγγλικό ποδόσφαιρο συναγωνίζεται τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά, αποτυγχάνει. Γιατί στις άλλες χώρες «σωστό» και «λάθος» ποδόσφαιρο δεν υπάρχει…